Vaals (130km)

Na strakke wind tegen zitten de mannen op dit moment bij een restaurantje in Vaals. Met lekker warme benen en een verbrand gezichtje zullen ze straks heerlijk slapen.

Teun en Jan naar Rome

Zondag 30 april vertrekken Teun en Jan van Rooij met de fiets naar Rome (en met het vliegtuig straks weer terug).

Logboek Bart en Jan

logboek
Originally uploaded by Bart en Jan.

Dit zijn de belevenissen van Bart en Jan op hun fietsreis van Nistelrode naar Santiago de Compostela, in mei en begin juni van 2005. Let op: het is een weblog, dus het einde van de reis staat bovenaan, het begin onderaan. Veel plezier!

Klikken op het logboekplaatje rechts zorgt voor een uitvergroting.

Stempelkaart met telefoonnummers hotels

Stempelkaart met telefoonnummers hotels
Originally uploaded by Bart en Jan.

Dag 27. Santiago bereikt, the fast way

Doel bereikt!
Originally uploaded by Bart en Jan.

Aan het eind van dag 27, op vrijdagavond 3 juni om 18:00 uur, hebben Bart en Jan het plein voor de Dom van Santiago de Compostela bereikt!

Gefietst 2785 km.

En in 3 dagen met de camper naar Nederland teruggereden.

De camper, Geert en Han in Villamartin

Vergezicht
Originally uploaded by Bart en Jan.

We zijn bij Geert en Han op de camping in Villamartin.
Na aankomst in Compostela zullen we met z'n vieren met de camper terugreizen naar Nederland.

Geert heeft een lekker bakje brabantse koffie gezet met een lokale lekkere koek. Han ligt naar omstandigheden lekker rustig in de camper redelijk koel.
Geert heeft nog dikke pil te lezen en blijkt een prima verpleger.

Groetjes van Bart.

wo 1 juni

Cruce Ferro Bart
Originally uploaded by Bart en Jan.

woensdag 1-06
In de vroege ochtend opgestaan ontbijtje genomen , de tassen weer geordend ingepakt en met een laatste blik op de kathedraal verlieten we de stad Leon
Behoorlijk wat stadsverkeer, dus even tussen de stadsvoertuigen heen laverend de stad uit.
Frisjes doch de lucht was onbewolkt en helder blauw.
Een schim van de maan was zichtbaar.
Buiten de stad troffen we weer hetzelfde gebied aan, glooiende hoogvlakte met graanteelt.
Na een 40 tal km. reden we het stadje Astorga in.
Dit stadje lag ook op een heuveltop dus even in de laagste versnelling het stadje in.
Enkele mooie pleinen in de stad waar de lokale bevolking bedrijvig in actie was voor werk en om inkopen te doen.
Na onze inkopen gedaan te hebben op het centrale plein in ‘n cafebar een bak koffie besteld.
We bestellen steeds koffie americano, want dan krijg je normaal een behoorlijke bak vergelijkbaar met onze Brabantse tas koffie.
Helaas een grote kop doch voor een kwart gevuld.
Ons Spaans is te slecht om hierover in discussie te gaan dus gauw een slokje genomen voordat het verdampt was.
Bij de tocht door de stad een markant gebouw van Gaudi, ingericht als gemeente museum.
Ook de daarbij gelegen kerk was in een andere stijl. Modern Romaans en de toren opgetrokken uit rode steen.
Na het verlaten van dit stadje weer de heuvels in
Het gebied werd steeds ruiger en de kleine plaatsjes komen ook verder uit elkaar te liggen.
Mooie blikken op de lage begroeiing van dit heuvellandschap
De aarde roodachtig en daarop paarse heide en gele brem in bloei.
Daarnaast nog rose en witte bloemen waarvan ik de naam niet ken.
Ook in dit gebied de bloeiend e acaciabomen, de meeste wit doch in bij het inrijden en dorpje langs de weg een aantal acaciabomen met paarse bloemen.
Na een middaglunch in het dorpje vlak voor Cruz de Ferro (1510 m) geluncht voor een kerkportaal.
Daarna de laatste klim ingezet voor vandaag naar Cruz de Ferro.
Een markant punt op deze weg naar Santiago.
Boven op deze bergrug staat een paal met een metalen kruis.
Rond de voet van deze paal is in de tijd een berg stenen verrezen van pelgrimsgangers die hier een steen opwerpen, om hiermede symbolisch de lasten van jezelf of andere personen af te werpen die je, of een ander, niet meer wenst te dragen.
Vele steentjes met opschriften maken de symboliek duidelijk.
Na wat foto’s te hebben genomen hebben we via een kleine pasovergang de steile afdaling ingezet.
Na een 10 tal km. weer op een hoogte van 625 m.
Aankomend in een klein dorp Molinaseca snel een aardig hostelletje gevonden
Molinaseca ligt circa 10 km ten oosten van Ponferrada
De fietsen op het balkon op de eerste verdieping en wij op een keurig ingerichte kamer ernaast,
We hebben een over de straat hangende balkonnetje en kunnen bijna overstappen naar het balkonnetje van de overburen.
Nauwe straatjes, en wat daar te beleven is lezen jullie later
Jan: de afdaling van de Cruz de Ferro was behoorlijk steil, dus pompend remmen. En un momento dado (=op een gegeven moment) zag ik een pelgrim naast de fiets lopen. Even stoppen. Was een nederlandse. Had haar achterste trommelremmen verbrand “de rook kwam er vanaf”zei ze. Ze dorst niet meer te fietsen. Ging te voet naar het eerstvolgende dorp waar een fietsenmaker zat, 10 km verderop. Zielig he.

De week van de aankomst

Weersverwachting van teletekst (pagina 706):
Spanje
Donderdag in het noordwesten kans op wat regen en vrijdag vooral in de Pyreneeen enkele onweersbuien.

Verder droog en vrij zonnig.
Maxima tussen 26 en 33 graden, aan de noordkust wat lager (dus aangenamer voor de mannen).

di 31 Villalcazar - Leon

31 mei Leon
Om 7.15 uur aten we ons eigengemaakt ontbijt op de kamer. Om 8 uur op de fiets door een licht glooiend landschap vol met graanvelden en deels onbewerkte velden. We reden veel over de oude hoofdweg, de N120, die parallel loopt aan de nieuw aangelegde autoweg doch buiten gehoorsafstand. De eerste stop deden we na 30 km in het stadje Sahagun, bekend om z'n oude poort. In dit stadje inkopen gedaan en weer de prairie op. Hier werden we verwezen naar een pad langs de autoweg. Deels een gebitumeerde weg in een redelijke staat doch na een 20 tal km bij een klein dorpje ging de weg over in een grindpad. We besloten een omweg over verharde weg te kiezen. Meteen hoorden we de lokale bevolking roepen dat we in de verkeerde richting reden. Eigenwijs dat we zijn, we kozen onze eigen weg. Na enkele uren door nagenoeg hetzelfde landschap te hebben gekoerst bereikten we de N601 naar Leon (een grote verkeersweg, die in onze reisgids onaangenaam druk werd genoemd, maar dat viel reuze mee, prima wegdek en veilig te berijden langs de witte streep). Deze weg op en een prima weg, die ons ook naar Leon leidde. Rond 15 uur in Leon aangekomen en naar het centrum gefietst voor een hotelletje. We treffen het. Pal op het plein voor de kathedraal een hostel. Midden in de stad dus de bouwkundige onder ons voelde zich hier thuis. Op het terrasje wat fris gedronken en een passant maakt van Jan zijn fotografische diensten gebruik. Dus deze passant werd gevraagd ook een plaatje van ons samen te nemen. De resultaten zien we later.

Ma 30: Burgos - Villalcazar

Om 7 uur opgestaan gewassen en geschoren en ontbijt op bed: Muesli met drinkyoghurt zelf aan gemaakt.D e fietsen 2 etages naar beneden gesjouwd en vertrokken vanuit ons vooroorlogs verblijfje in Burgos. Toen we buiten de stad kwamen merkten we hoe koud het was. 10 graden bewolkt, en frisse wind. Dus buiten Burgos een verkleedpartij. Lange broeken en extra windjack aangetrokken. Met de sterke wind in de rug schoot het flink op. De tocht ging over een glooiend plateau op circa 850 m hoogte. De Santiago route is vanaf hier zeer duidelijk aangegeven via allerlei borden. De voetgangersroute loop vaak langs de weg welke wij berijden. Het voetpad is bewijzerd met betonnen paaltje met de een ingelijmde tegel met afbeelding van de Santiago schelp. Helaas blijkt de authentieke Santiagotegel een collector's item geworden, want bij 70 % van de paaltjes was de tegel met geweld verwijderd, want de lijmresten waren nog duidelijk zichtbaar. Daar gaan onze goed bedoelde belastingcenten van deze door de Europese Commissie gesubsidieerde routeaanduiding!! Niettemin is de weg ons wel duidelijk en op de oude en nieuwe borden zagen we onderweg nog zo’n 470 km te fietsen. De stroom voetgangers wordt steeds groter en ieder dorpje heeft wel een camping of andere overnachtingsplek. Een aantal voetgangers lopen wat kreupel en ook een aantal hebben knieën of enkels verpakt in verband. De weg eist zijn tol zeggen wij tegen elkaar. Maar zelf ervaren we dat ons zitvlak aardig wordt bewerkt wanneer de route ons over een lokaal hobbelig weggetje stuurt. Dit is dus de manier van onthechting, om los te komen van het aardse.... Op het plateau uitgestrekte graanvelden waarvan er enkele niet behandeld zijn met een onkruidbestrijdingmiddel en dan ziet zo’n veld er prachtig uit, bloeiende klaprozen tussen lage gerst en wilde haver. Soms ook velden met suikerbieten. Vroeger werd dit gebied via irrigatiekanalen voorzien van water voor de gewassen. Een betonnen kanalenstelsel ligt verspreid over het plateau met pompputten. Doch ook de moderne tijd slaat hier toe. Beregeningsinstallaties nemen de taak over. Met de wind in de rug schiet het echt op. Een middaglunch op de stoep van de kerk in een verlaten dorp. Het tafelkleedje van Jan weer uitgespreid voor de voordeur van de kerk. Bij het zoeken van een paar stenen om het tafelkleedje van Jan tegen het opwaaien te borgen kwam onder een van de opgeraapte stenen een levende pad vandaan. Dorpje is dus toch niet helemaal verlaten. Na de lunch doorgefietst naar Villalcazar, circa 100 km voor Leon. Snel een hostel gevonden en alle comfort dat we wensten treffen we hier aan. Op het plein staat een heel oude kerk met een monumentale ingang waarbij in de portaaltoog gebeeldhouwde afbeelding van heiligen. Ook deze heiligen hebben te lijden van het weer en de tijd, want er zijn er aantal bij die op deze plek hun langste tijd hebben gehad. Ook deze moeten ervaren dat op deze aardbol alles maar tijdelijk is.

Vanavond (gedineerd) in de lokale bar waar ook een aantal andere pelgrimsgangers aan tafel verschenen. De bar was heel traditioneel ingericht zoals bij ons 20 jaar geleden. Doch de commercie weet deze plekken ook te vinden. Een coca cola koelkast pontificaal in het zicht en een Malboro sigaretten automaat. Verder alles merkloos en een zeer vriendelijke bediening. We zijn vroeg naar deze bar gegaan om een plek te hebben voor het avondeten en wat blijkt. De tv aan en een 10 tal wat oudere lokale mensen komen naar deze bar en gaan naar een programma zitten kijken van stierenvechten. De lokale gastheer voorziet zijn pelgrimgasten met zijn lokaal menu.Voorgerecht: spaghetti. Hoofdgerecht stierenvlees of vis, geserveerd met frietjes. Nagerecht een bekertje yoghurt naar keuze, naturel of fruitsmaak. Bij dit alles een karaf lokale wijn. Wat ons verheugt is de ongedwongen manier waarop het gaat. Het hoofdgerecht komt bij sommige gasten voor het voorgerecht. Als het wijnkannetje leeg is word er weer een vol neergezet. Vanwege het stierenvechten, ziet Jan het als een dankbare taak om de lege borden bij de gasten van de tafel op te ruimen en naar de keuken ingang te brengen met de vriendelijke vraag aan de gasten of het gesmaakt heeft en alles naar wens was. Met zijn beste Spaans brengt hij de wens van de gasten over aan de gastheer en die waardeert Jans actie en doet zijn uiterste best om het verder iedereen naar zijn zin te maken. De sfeer alleen al vult de magen. We rekenen na een aantal uren af en wat blijkt, 2 kruiken wijn, volop kraanwater en een 3 gangenmenu, totaal 16 euro, en iedereen content. Nu gaan we naar bed en morgenvroeg op want dan moeten we wakker zijn, we gaan naar de stad Leon...

Aangekomen in Burgos. Het is weekend en druk in de hotels. In de receptie van dat hotel wat ook vol zat, lopen Chris en Lianne me tegemoet, die net de laatste kamer hebben geboekt !! Het derde hotel is ook vol, maar ernaast is nog wel een pension. Gesloten deur, belknop met “pension op de 2e verdieping” aangebeld. Microfoon aan de deuir. Zegt dat er nog wel plaats is. Naar boven dus. Mooie natuursteenbeklede hal en trap naar 1e verdieping. Naar 2e verdieping een wat oudere terrazzo (voor niet bouwkundigen: dat spul waar ze vroeger aanrechtbladen van maakten) trap. Oude donkerbruine deur met “pension”. Oud vrouwtje doet open. Ouderwets en verveloos interieur met plastic fauteuils in de kleine entreehal. Kamer met dubbel bed, maar er kan een bed naast gezet worden. Aftands interieur, weinig ruimte, lekkende wastafel, etc. etc. We hebben gee zin om verder te zoeken en nemen deze kamer. De ”fietsenstalling” is in de entree, de fietsen dus 2 trappen omhoog sjouwen. (maar ja ik heb wel zwaardere lasten trappen opgezeuld, tijdens een van de vele verhuizingen van mijn kinderen). Bart heeft van die zuignapjes voor tegen het glas, om zijn kleren te drogen te hangen en wil die ook tegen het glas van de rammelende buitendeuren van de kamer bevestigen. Doe dat nou niet jongen, straks breekt die ruit of valt die hele ruit uit de sponningen. Mooie stad Burgos. Lekker paella gegeten. Zondagmorgen regen. Na de regen de stad in. En hoe pakken de mede-pelgrims nou zo'n reis aan? Een zekere Jan uit Nijmegen heeft wel een mooi verhaal. Hij ziet er niet uit: gewone chique leren schoenen aan z'n voeten. Buikje, kromme rug, nog krommer dan die van mij (JvA, red.), petje. En hij ziet graag af: slaapt altijd in zijn tentje, zijn natte kleren legt hij in zijn tentje naast zich neer en trekt hij de volgende morgen weer aan. Als hij niet op een camping terecht kan, slaapt hij bij een boer in het weiland. Kan ie dus niet douchen en wordt de volgende morgen om 6 uur weggejaagd, want de boer moet zijn gras gaan maaien. Pakt elke morgen zijn dan nog natte, en dus zwaardere, tentje in en gaat verder. “Dat is toch leuk, dat hoort er allemaal bij” zegt ie. Ieder zijn meug.

Dan een fietser op de terugweg (!) in San Juan de la Pena. In een moordend tempo: heen en terug in 6 weken: 150 km per dag, van 's morgens 9 tot 's avonds 9 op de fiets met 40 kg bepakking...
In Moissac hebben we een zekere Chris en Lianne ontmoet. Kwamen we de volgende dag onderweg weer tegen.

Het weer is goed. 2 dagen eigenlijk te heet. Zaterdag bewolkt en koeler. Burgos ligt op 1000m hoogte en is ook koeler. Meestal de wind in de rug gehad.

Met de regen hebben we geluk gehad, is onze indruk. Vorige week zondag in Nay regende het toen wij een rustdag hadden genomen. Andere reizigers hebben we veel horen klagen over het slechte weer van die dag. En deze zondag doen we weer een rustdag en wat zien we zondagochtend als we uit het raam kijken........ juist: regen !!

Ons reisboekje heet: “Langs oude wegen” en volgt de route, die de pelgrimgangers al vele eeuwen lang maakten. Inmiddels zijn er nieuwe en betere wegen aangelegd en als er een stuk komt met slechte wegen, dan pakken wij toch gewoon de grotere en betere weg. Op deze manier missen we wel een paar plaatsen, waar een of ander monument uit de historie van de pelgrimsroute staat. Maar we hoeven niet álle kerken te zien, we hoeven ook niet álle beelden van de heilige Sjaak te zien.....

zondag rustdag

Zondag rustdag in Burgos (recht onder Santander, tussen Pamplona en Compostela).

za 28 van Najera naar Burgos

Belorado Lunch
Originally uploaded by Bart en Jan.

Om 8.15 uur vertrokken vanuit Najera.
Frisjes en bewolkt, doch prima weer.
Bij het verlaten van het dorp fietsen we langs een bergwand bestaande uit een roodachtig gesteente. In de omgeving waren vele pottenbakkerijen en verkooppunten van potten in allerlei afmetingen.
Het was meteen klimmen vanaf 720 m. naar circa 1000 m.
We hebben de hele dag op deze hoogte gereden met uiteraard klimmen en dalen. Tussen de bergruggen lagen uitgestrekte graanvelden en lokaal ook weer tuinbouw. Het lijkt een vruchtbare streek. Doch zodra je van de hoofdwegen afgaat de binnenlanden in, kom je door dorpjes waar weing te beleven is en vele gebouwen zijn ook in een slechte staat.

We zagen er op zaterdag wel wat kinderen op straat maar veel meer activiteiten waren er niet. Op de binnenweggetjes soms een boer met een oude tractor en een enkele auto. De steden langs de hoofdwegen zijn wat meer bevolkt, modernere gebouwen, niet mooi, (Gaudi is hier niet geweest) en lokale industie.

Op de binnenwegen waar we fietsten in de bermen veel klaprozen in bloei en korenbloemen. Een mooi plaatje.
In het dorp Sante Domingo een bak koffie genomen. "Hee Jongens, zo kom je er nooit!" hoorden we opeens: Jan en Hendrik fietsten vrolijk voorbij.

Onze lunch gebruikt in Belorado,op een pleintje, waar vele bedevaartgangers hun magen vulden en een lokaal winkeltje het er goed van doet.

vr 27 100km van Pointe la Reina naar Najera

27 mei van Pointe la Reina naar Najera [door Bart].
Vroeg op, spulletjes ingepakt en het stadje in voor een ontbijt.
Ook hier ziet een lokale bakker er brood in want zijn winkeltje vroeg open en bijna alle bedevaartgangers nuttigden daar hun eerst broodje en koffie.
Daarna langs de kerk door de stadspoort over de plaatselijke rivier weer de grotere wegen op.
Het landschap blijft glooiend en de tocht leidde naar een plateau op circa 600 m hoog. Dus wat klimmen maar we weten niet anders.
Via lokale en wat grotere N. wegen naar Logrono.
Het oude gedeelte is mooi, smalle straatjes en ook weer een historische kerk met een afbeelding van de heilige Jacobus, patroon van Spanje..
Lunch bij de kerk en even een koel plekje opgezocht in het stadspark.

In het gebied veel wijnbouw. Ook op het glooiende uitgestrekte plateau gerst en lokale fruitteelt.

Na een slordige 100 km in Najera aangekomen en een hotelkamer gevonden.
Een gebouw met alleen kamers en de sleutel kon je halen bij een lokale bar.

Even een pilsje drinken op het terras. Komen Jan en Hendik er weer aangefietst. Samen een pilsje gedronken. Na het douchen gaat Jan wat inkopen doen en komt Chris en Lianne weer tegen (die 2 die we eerder in Moissac hadden gezien) ! Kleine pelgrimswereld....

do 26 van Berdun naar Pointe La Reina

Op 26 mei van Berdun naar Pointe la Reina. Heel vroeg vertrekken ging niet, want ze beginnen hier pas om 8.00 uur. Maar toen kregen we ook een vorstelijk ontbijt! Vlak vóór het dorp Pointe la Reina staat er een Nederlandse bestelwagen langs de kant. Even stoppen. Is de verzorgingswagen van een groep fietsers uit de omgeving van Weert. Even wat kletsen, we krijgen een blikje drinken en een appel aangeboden en gaan weer verder.

We zijn aangekomen in Puente la Reina. Dat is ongeveer 20 km ten zuidwesten van Pamplona.

105 km onder de wielen door en nog steeds in een heuvelachtig terrein. Vanmorgen vroeg vertrokken uit Berdun met lekker fietsweer. De rit van donderdag ging veel over een provinciale hoofdweg doch goed om te fietsen. In Spanje hebben we de helmen op. De gieren blijven boven ons zwerven. Ik denk dat er wel eens een pelgrim bezwijkt want deze dieren moeten ook ergens van leven.


Aangekomen in Pointe La Reina was het eerste hotel vol. Het tweede hotel had alleen dubbele bedden. Twee kamers met ieder een bed zou te duur zijn. Tenslotte vonden we een speciale pelgrimsherberg (Auberge of Refugio in het spaans) en daar was nog wel plaats. Een echte sobere bedevaartgangers overnachtingsplek. Bedden 2 hoog en vermoedelijk vannacht zo’n 30 personen op de kamer. De ramen staan gelukkig open want de wandelschoenen en fietskleding verspreiden niet de wenselijke geur.

Tegelijkertijd zien we weer een Nijmeegse fietser, die we de derde dag in Belgie ook al tegengekomen waren. Jan was zijn naam en hij had een metgezel gevonden onderweg: Hendrik uit Friesland. Jan ging in zijn tentje slapen en Hendrik ging in de herberg slapen. We kwamen terecht in zaal 9, (de andere 8 zalen waren al bezet) naast Hendrik. Een zaal met 16 stapelbedden, weinig ruimte voor je spullen. Wel schone toiletten en douches, maar erg druk met 100 pelgrims, meest lopers, bij elkaar.
Statistisch gezien is de kans groot dat wanner je met 14 man op een kamer ligt er altijd wel een paar snurkers bij zijn.
En ja de statistieken kloppen. Dus oordoppen in en trachten te slapen.
Gelukkig geen mensen met zweetvoeten.
Om 9.00 s’avonds is het toiletpapier al op. S’morgens moet je wachten voor de w.c. Ik heb graag een plank in een kast o.i.d. om mijn spullen bij de hand te hebben. Kortom, dit is niets voor ons. Leuk om het een keer mee te maken, maar we gaan in het vervolg toch maar liever in hotelletjes. Na het douchen ging Bart wat rusten en ik ging in mijn Amstelbier fietsshirt nog wat in de stad kijken. Kom ik eerst op straat die 2 verregende Nederlanders uit Nay tegen. Kom ik daarna langs een terrasje, waar die groep van ongeveer 10 man uit Weert zit. Hé Amstelbier, jij komt ook uit Nederland! Waar kom je vandaan ? Uit Nistelrode. He zegt er een, jij bent toch niet Jan van Amstel. Is het Jo Knoups, een collega van het architectenbureau, waar we 25 jaar geleden werkten. Hij is toen daarna is hij voor zichzelf begonnen en heb hem nog een aantal malen gezien bij bezoek van HTS praktikanten op zijn bureau. Te veel gedronken.

wo 25 van Jaca naar Berdun

Op 25 mei. Naar Berdun. Eerst nog wat ik Jaca rondgekeken. En om 11.30 op de fiets. Eerst een kleine omweg naar San Juan de la Pena, een bijzonder bezienswaardig klooster in de bergen. Meteen weer klimmen en het was al heet. Naar een hotelletje in Berdun gereden. Leuk plaatsje Berdun, bovenop en flinke heuvel, mooi uitzicht vanuit de stadje naar de omgeving. Bij elk hotel vragen we wel, of we de fietsen ergens veilig kunnen neerzetten. Ja, dat ging hier wel: namelijk in de kelder van het hotelletje, bij de drankvoorraad. Het was weer heet vandaag. Zoals gisteren, dat we laat vertrekken en meteen in de hitte zitten, is niet goed. We besluiten in het vervolg vroeger te vertrekken.

Spanje binnen via de Col Somport

Bart en Jan in Spanje bij de Col Somport
Originally uploaded by Bart en Jan.

Dinsdag zijn we via de Col de Somport Spanje binnengefietst.

• 30 graden tijdens de klim
• 1632 meter hoog
  

Het plan was om meteen na de col een hotelletje te zoeken, maar omdat we er geen vonden zijn we verder afgedaald naar Jaca.

We hebben er vandaag 120 km opzitten en lopen ver voor op ons schema.

Dinsdagavond tijdens het eten overleg over aanpassing van het schema.
We gaan de interessante steden op onze route wat nader bekijken en de heilige Jacobus zal dus even moeten wachten.

We gaan nu een restaurantje opzoeken en het eerste Spaanse diner verorberen. Voor het eerst nu ook korte mouwen 's avonds.

Dinsdagochtend vanuit Oloron Sainte Marie werden we na een stevig ontbijt vrolijk uitgezwaaid door de hotelbaas die - terwijl hij op dat moment met een onbetaalde rekening zat, toch zoveel vertrouwen in ons had, dat hij ons met vele goede wensen ging uitzwaaien...

Beesten en bisjes

Route van dinsdag
Originally uploaded by Bart en Jan.

(op de foto de route van dinsdag)

En veel beesten die we onderweg tegenkomen!

Natuurlijk in het begin veel koeien / kuuse...
In de Ardennen complete families van dikbilkoeien pa ma en de kinderen, weliswaar zonder horens, maar verder alles nog op natuurlijke wijze. De jongen mag hier kennelijk nog ongeremd met de meisjes spelen. Die ene stier, die ik van dichtbij wilde fotograferen, begon met zijn voorpoot schrapende bewegingen in de grond te maken, dat zag er dreigend uit. Het diep sonore geluid van zijn geloei vond ik zeer welluidend.
In Frankrijk zagen we hier en daar ook nog complete families, en nu zelfs met horens. Mooi.

Onderweg steken veel eekhoorntjes over, een vos, een slang van 2 meter met een gele buik. We horen de hele route door vogelgezang. Dat heb je natuurlijk als je veel door rustige natuur fietst. Als enig geluid, dat van de vogels, prachtig. Esprit vogeltjes, koekoek. Veel valken, havikken, of sperwers. Dan merk je dat je zuidelijker komt, vanaf Rocamadur, aan een voortdurend koor van krekels.

Dan heb je nog de categorie lastige bisjes.

We hadden mieren in het zomerhuisje in Montesquiou. Die kropen er 's nachts gezellig bij, in je slaapzak. Niet echt aangenaam.

Veel muggen ook bij dat zomerhuisje, maar we kwamen laat aan en hadden geen behoefte meer om nog lekker buiten op het terras van ons zomerhuisje te gaan zitten.

Dan de honden. Op het platteland heeft ieder huis in Frankrijk een stalen omheining van gaas of mooier staalwerk en daar achter loopt dan altijd een hond, die de ene keer wel en soms ook niet begint te blaffen als je er langs komt. Of die honden getraind zijn in het blaffen naar fiets/pelgrims of dat naar iedereen doen, weet ik niet, maar het komt niet echt vriendelijk over.

Soms is de reis wel wat saai, dan hebben we elkaar niet zoveel te vertellen en dan loei ik maar naar de koeien en probeer met hen in gesprek te komen. Ze kijken wel op, maar loeien niet terug.

De honden geven wél reactie, maar als ik zeg "Koest!", dan houden ze op met blaffen.

Technologie

Maf: enerzijds dat simpele pelgrimsbestaan, anderzijds die geavanceerde technologie van dat handcomputertje van Bart, waarmee we gewoon in ons hotel dit verslag kunnen intypen. Weliswaar kunnen we vanuit dit afgelegen oord geen draadloos contact maken met het internet, maar als het straks even droog is, nemen we het ding mee en proberen 5 of 10 km verderop contact te maken met het internet. Het ding weegt 1,2 kg, extra bagage dus, maar het is toch wel fijn om het erbij te hebben. We hebben nog maar weinig internet-cafe's gezien. En op deze manier kunnen we bijna overal en altijd berichten naar jullie sturen.

Nay (zondag) en Lourdes

Nay (zondag) en Lourdes
Originally uploaded by Derk.

Rustdag: tijd om te schrijven

Hierbij 2 berichten van de rustdag 22 mei vanuit een informeel herbergje aan de voet van de Pyreneeën.

Het eerste bericht komt van de hand van Jan, het tweede is geschreven door Bart.

Jan schrijft:

Ruim 1600 km in de benen, aan de voet van de Pierreneejes...

We zijn zaterdagmiddag om 17.00 uur aangekomen in een auberge, op het platteland rondom Nay, na een rit van 85 km, weinig voor ons doen. Informeel familiebedrijfje, grootvader en kleinkinderen lopen in het hotel rond te spelen, leuk sfeertje.

Morgenochtend uitslapen, om 9.00 uur ontbijten en een ritje naar Lourdes maken.

Tot nog toe is de reis voorspoedig verlopen.

<>De vertrekdag in Nistelrode was regenachtig, maar we zijn niet echt zeiknat geworden. Verder hebben we vanuit Vezelay een regenachtige dag gehad, maar zijn ook toen niet echt nat geworden. Op de 4e dag, de rit van Vezelay naar Nevers hebben we een straffe tegenwind gehad. De rest van de dagen was droog, ‘s morgens koud, s’middags al warmer en een rustig windje in de rug. Vooral met de wind hebben we geluk gehad, geloof ik. Als ik de verhalen van andere pelgrimeurs lees, hebben die nogal wat dagen met flinke tegenwind gehad. <>We hebben intussen een flinke voorsprong op ons oorspronkelijke tijdschema opgebouwd. Er zaten wel een paar zwaardere dagen tussen, maar het geeft nu wel een rustig gevoel om wat tijdreserve te hebben.

Het vinden van hotels is wat moeilijker. Ze zijn minder dicht bezaaid dan ik me had voorgesteld.

We rijden meestal over rustige landwegen, door veel kleine dorpjes. Soms maar 10 huizen bij elkaar. Je kunt er rustig een kanon afschieten. Het wegdek is niet altijd even best. Zo aan het eind van de dag, komen we tot de ontdekking, dat we eigenlijk tijd te kort komen om nog bijtijds in de eerstvolgende plaats met hotel te komen en dan wijken we wel eens stiekem, als de heilige Jacobus het niet ziet, van de officiele route af en nemen een grotere verkeersweg, minder kilometers en een mooi vlak wegdek. Wel heb je dan meer auto’s op de weg. Maar het is opvallend hoe netjes de automobilisten ten opzichte van fietsers zijn. Ze gaan ruim om je heen en als er een tegenligger komt blijven ze rustig een hele tijd achter je rijden, totdat ze je veilig kunnen passeren.

Van voorkeursbehandeling van pelgrims heb ik nog niet veel gemerkt. In Orval mochten we niet eens in het klooster slapen (en Martin en Jose wel). Alleen in Nevers hebben we in het klooster geslapen, maar die 36 Euros is niet eens goedkoop ten opzichte van gewone hotels. Volgens mij worden de pelgrims als melkkoetjes beschouwd. Ik heb ook de indruk, dat de honden tegen pelgrims harder blaffen.

Medepelgrims. Na 100 km kwamen we een halve pelgrim tegen, na 200 km een hele pelgrim, na 300km 2,25. Dus de formule voor het aantal tegengekomen pelgrims wordt dan ½ x het kwadraat van 1/100 van de afstand.

Je hebt verschillende soorten pelgrims:

1. daar zijn de eenzame wandelaars, die zwaar bepakt met tent rondtrekken
2. daar zijn groepen van wandelaars, 2, 4 of meer (zoals die groep van 10 vanuit Moissac met een zieke op brancard bij zich.
3. Daar zijn fietsers, alleen met tent en kookspullen, 25 kg bagage aan de fiets hangen
4. daar zijn 2 fietsers met tent, die kunnen de tent en kookspullen tenminste nog over 2 fietsen verdelen
5. daar zijn de fietsers, die in hotelletjes slapen, zoals wij
6. daar zijn fietsers zonder bagage, die hebben familie of vrienden met een camper, die mét hen van plaats naar plaats rijdt.
7. Pelgrims te paard, zoals in onze reisgids als mogelijkheid aangegeven, die hebben we nog niet gezien.

Als je de beschrijvingen in onze reisgids leest, dan zijn er veel plaatsen waar van oudsher al pelgrims door heen trokken. Vroeger, toen er nog geen autosen fietsen waren, was dat boetedoening voor arme zondaars. In Rocamadour is een hellingbaan van 200m, die ze dan op hun blote knieen moesten afleggen. En dat alles om maar zeker te zijn, dat je later in de hemel kwam. Al dat hedendaagse gesukkel van die wandelaars, zoals boven omschreven, heeft natuurlijk toch ook nog wel iets van boetedoening. In ieder geval is het een simpele manier van reizen en goedkoop. We zien er toch allemaal een beetje uit als armoedzaaiers.

Geen wonder dat ze me hartelijk uitlachten in dat dure hotel in Chateaumeillant! Ze hadden daar nog nooit pelgrims binnen gehad. Waarom gingen we er dan toch in, wel het begon te regenen en we hadden na 100km geen zin om nat te worden.

Vroeger!! Als je dat leest in de reisgids. Vroeger toen trokken er hele groepen pelgrims tegelijk naar Santiago. Toen werden ze goed verzorgd, toen kregen ze eten en drinken en onderdak onderweg en waren er ziekenhuizen, waar de zieke pelgrims verzorgd werden. Het liep echter niet altijd goed met ze af, er zijn ook pelgrimkerkhoven. Maar nu, nu is die verzorging er niet meer, wij moeten het allemaal zelf maar uitzoeken. Wat zijn we toch zielig!

De naam is Camino de Santiago in het spaans. De naam Santiago is van St Jacobus, de apostel, wiens lijk hier 100 jaar na Christus, of zoiets, begraven is.

DeFransen noemen hem St Jacques, gewoon de roepnaam in hun eigen taal. Je ziet bordjes langs de weg met "direction St. Jacques".

Als wij dat in het Nederlands doen, dan zouden wij de roepnaam Sjaak of Sjakie gebruiken.

Dus ik heb het af en toe over de heilige Sjaak of de heilige Sjakie.

Het pelgrimscircus oftwel Sjakie zijn circus.

Het heeft toch wel iets van een rondtrekkend circus: die wandelaars, die fietsers, die bordjes langs de weg, die hotels met de naam Compostelle. Pelgrimsmenus, overnachtingen voor pelgrims. Die heb ik overigens nog niet zo veel gezien. Ook is het niet zo dat pelgrims in hotels korting krijgen. Je moet gewoon het volle pond betalen. Mensen onderweg, die naar je zwaaien en je bon courage, goede moed, toewensen. De honden die naar je blaffen.

Is dit nou allemaal leuk ?

Ja.

Wat is er dan zo leuk aan.

Dat weet ik ook niet precies

Leven is, jezelf een weg zoeken in de vele mogelijkheden, die dit aardse bestaan biedt. Keuzes maken. Op weg zijn naar..... de dood. Niet dat iedereen daar nou zo enthousiast mee bezig is, maar het is wel het eindpunt.

En daar zijn wij nou ook letterlijk mee bezig, ons een weg zoeken naar dat eindpunt in Santiago de Compostela.

In ieder geval geniet ik nog van elke dag. Aan het eind van de dag, wordt de kont wel wat hard op het zadel, die ene dag was het een beetje al te warm buiten, maar verder bevalt het allemaal prima.

Bart schrijft:
Hier in het kort nog een verhaaltje over 22 mei s ‘avonds uit de bergachtige omgeving van Lourdes, uit een stadje genaamd Nay, op een zondag in de maand mei. In het hotelletje waar we logeren is er een prima verzorging op zondag van bed tot het ontbijt. Maar avondeten, ho maar, de herbergierster neemt haar zondagsrust. De maag vraagt toch om wat, dus in de avond na de regenbuien op de fiets 4.5 km naar het stadje op zoek naar een eetgelegenheid.

Wat verbaast ons: geen enkele tent open. Dus gevraagd aan lokale bewoners naar een open restaurant in de omgeving. Verbaast over onze vraag, doch krijgen uiteindelijk allerlei adviezen van o.a na het stoplicht rechts en 8 km verder de berg op. Na 8 km gefietst te hebben en nog steeds geen restaurant gezien te hebben, passeren we een benzinepomp en het besluit is snel genomen, hier kun je brandstof kopen. Er worden wat mikken, melk, een pot eendenpaté en een fles rode wijn ingeslagen. We zetten ons computertje aan en ja hoor, hier ter plaatse verbinding met de moderne wereld. We verzenden onze verslagen en nemen meteen kennis hoe het thuisfront over onze trip denkt. Terug gefietst naar ons hotelletje voor het nuttigen van de gekochte waar. De herbergierster staat bij de deur om te vragen naar onze ervaring van de geplande dagtrip naar Lourdes doch neemt kennis van de werkelijkheid. Met verbazing neemt ze kennis van ons verhaal en biedt ons aan de melk warm te willen maken. We tonen onze dank voor haar bereidwilligheid ons alsnog te willen helpen, en gaan naar onze kamer met een paar borden uit haar mooie servies.

Tenslotte willen we iedereen danken voor de spontane reacties! Dat geeft de burger energie! Bart

Op weg naar Lourdes!

Moissac
Originally uploaded by Bart en Jan.

De mannen zullen ongeveer zondag arriveren in Lourdes! Ze zijn nu halfweg! Voor het eerst met blote armen kunnen fietsen en prachtig weer gehad.

Weersverwachting

En wat voor weer kunnen de mannen verwachten (op de site gezet door Derk):

706 Teletekst
****************** weerbeeld 3/8
W E E R B U I T E N L A N D

** verwachting tot en met vrijdag
***************************************
Noord- en Midden-Frankrijk Van het
westen uit meer bewolking en een
toenemende kans op buien,lokaal ook
onweer.Vooral in het oosten ook nu en
dan zon.Donderdag maxima tussen 14 en
20 graden,vrijdag in het midden iets
hoger.

Zuid-Frankrijk Zonnige perioden.
Donderdag droog,vrijdag later op de dag
hier en daar een regen- of onweersbui.
Stijging van temperatuur,vrijdag op
veel plaatsen 25 graden of meer.

Corry gefeliciteerd!

als_de_kat_van_huis_is
Originally uploaded by Bart en Jan.

De meeste bezoekers van deze site wisten het al: Corry is jarig!! Van harte gefeliciteerd en we proosten erop!

1070 km gedaan, nog 1600 te gaan

etappe 9 globaal
Originally uploaded by Bart en Jan.

Op de fotosite heeft Derk wat routekaartjes neergezet. Hier het globale kaartje (1070 km op weg, nog 1600 te gaan), op de fotosite ook het detailkaartje van Chateaumeillant naar Benevent L'Abbaye.

Etappe 9: 1000 km in de benen

Op maandag Tweede Pinksterdag hebben ze inmiddels al meer dan 1000 kilometer in de benen zitten en zijn aangekomen in Benevent L'Abbaye, vlak boven Limoges. Op een verkeersbord onderweg zagen ze dat ze nog 1600 kilometer te gaan hebben naar Santiago.

Om 20 uur 30 belde Donzel naar Jan en ze zaten net te eten.

Hier nog een luchtfoto van Benevent L'Abbaye.

Verder nog een link naar een site met wat info over het gebied, zoals de karakteristieke achthoekige torens van Benevent L'Abbaye.

Tenslotte nog een tip voor nieuwsgierigen naar het weer: teletekstpagina 706 waar je de weersverwachting voor onder meer Frankrijk kunt zien: vanaf woensdag wordt de temperatuur hoger).

P.S. De mannen houden de site niet meer zelf bij omdat de internetverbinding via een mobiele telefoon wat te veel tijd kost, dus nu sturen ze een mailtje naar Derk en die zet hun tekst op de site....

8. Zondag 110 km naar Chateaumeillant

Zondagavond zijn we in Chateaumeillant aangekomen en net toen we binnen in het hotel waren, begon het te regenen: geluk is met de pelgrims dus!
Vandaag weer 110 kilometers weggetrapt. Tout va bien! groet Jan

(door Jan gemaild naar Derk en anderen, op de site gezet door Derk)

Vraag van Hans S. aan Jeanne: "Hoe zorgen ze toch dat die site up to date blijft?" Antwoord van Derk: "Meestal internetten de mannen met een klein laptopje van Bart, die verbinding maakt met internet via een mobiele telefoon. Dan mailen ze of ze maken verbinding met deze site: nistelrode.blogspot.com en zetten ze zelf de tekst rechtstreeks op deze site.Nieuwe vraag van Derk: wat doen jullie meestal na het eten? Luisteren jullie in het hotel nog naar de muziek op dat laptopje of gaan jullie op in de rust en lezen een boekje? Of rondkijken in het stadje met een koude pilsener erbij voor de dorstige pelgrims? Wat zit er eigenlijk in die bidons van jullie?

7. Zaterdag wind tegen naar Nevers!

Hallo thuisfront,
Uit jullie gewaardeerde reacties via mail en deze site maken wij op dat jullie denken dat het ons voor de wind gaat?

Nou, we hadden 'm vrijdag inderdaad in de rug, maar..... jullie raden het al: deze zaterdag van Vezelay naar Nevers, hadden we regen bij ons vertrek en een flinke wind pal op kop!

Gelukkig werd het droog om 3 uur 's middags, maar de wind...... hield aan! Verder hadden we om 4 uur nog wat ongemak in de vorm van twee lekke banden (door een glasscherf), maar nu zijn we moe maar voldaan gearriveerd in het plaatsje Nevers in la douce France!

Tombe van de heilige Bernadette

Tombe van de heilige Bernadette
Originally uploaded by Bart en Jan.

Hier de tombe van de heilige Bernadette, die we zaterdag bezocht hebben... Zie ook onze fotosite via de link in het menu rechts.

Vezelay

Vezelay
Originally uploaded by Bart en Jan.

6. Vrijdag van Troyes naar Vezelay

PICT0022
Originally uploaded by Bart en Jan.

Vrijdag zijn we op weg gegaan naar Vezelay. Morgen zijn we alweer zeven dagen onderweg (930 km gefietst). Wat vinden jullie: horen pelgrims op zondag te rusten of mogen ze gewoon doorfietsen?

5. Donderdag van Chalons naar Troyes

Hier het verslag van de 5e etappe naar Troyes, op donderdag 12 mei (door Jan).
Na een goede maaltijd in Pizza Tex in Chalons en Champagne, zijn we woensdag om 11 uur gaan slapen.

Donderdag om 7.15 uur opgestaan.

Eten
Nu zitten we aan een typisch Frans ontbijt, met jus d'orange, een vers croissantje, een broodje, boter, jam, yoghurtje, koffie.
Net genoeg om je tot de eerste bakker op de been te houden.
Om 8.30 uur op de fiets, prachtig heldere lucht, nog een beetje fris. Stevig windje, half in de rug, mijnheer, wat wil je nog meer? Een landschap met lichte glooiingen, vooral landbouw, koren, lupine, koolzaadvelden..... wat zouden mijn bijen hier genieten!
Bij de bakker in Chalons [een kleine stad], hoefden we nog geen brood te kopen. We zouden onderweg nog genoeg bakkers tegenkomen, dachten we. Echter: na 80km fietsen nog steeds geen bakker gezien. Want zo hebben we dat de afgelopen dagen gedaan: bij de bakker kopen we wat brood en bij het supermarktje wat fruit en melk en dan gaan we op de stoep van een mooi kerkje [we zijn tenslotte pelgrims] lekker in de zon zitten picknicken met de botertjes en de belegdingetjes, die we 's morgen bij het ontbijt in het hotel gescoord hebben.

Het landschap
We fietsten door mooi glooiend platteland, met om de 5 km een paar huizen en boerderijen [waaronder mooie traditionele vakwerkhuizen] maar...... nog steeds zonder winkels of bakkers. Na 80 km wel de eerste gelegenheid om iets te eten en te drinken. Er stond tenminste “cafe bar restaurant” op de gevel. Maar de waard en zijn vrouw vertelden, dat zij geen restaurant waren. Tsja. Wij vragen, of we dan geen brood van hun konden kopen, want we wilden toch wel wat eten! Blijkbaar kregen ze toch wel medelijden met deze pelgrims, want toen stelden ze voor, dat zij dan een omelette voor ons zouden bakken. Dat vonden wij natuurlijk een prima plan van ze. Dus even later zaten we een heerlijk omeletje te eten, zelfs met sla en brood erbij en als nagerecht kaas!!! Nog geen echt goed gevulde maag voor alle inspanningen die we leveren, maar die laatste 20 km naar Troyes, wat ons doel was voor donderdag, zouden we zo wel halen.
Om 15.30 zijn we in Troyes aangekomen. Vervolgens via de VVV hoteladressen gekregen en bij hotel
Splendid onze intrek genomen.

Overnachten: fietsenberging!
Gisteren en vandaag hebben we in een groter dorp/stad geslapen. Je kan dan niet je fiets maar tegen de voorgevel van het hotel op slot zetten, we willen de volgende morgen wel weer verder kunnen, dus zoeken we een hotel met fietsenberging.

Dag 4 en 5

Route Frankrijk
Originally uploaded by Bart en Jan.

Dag 4 met het recordaantal (so far) van 140 kilometers is voorspoedig verlopen. Windje in de rug en een heerlijk zonnetje erbij, wat wil je als pelgrim nog meer?

Op dag 5, donderdagochtend, vertrokken uit Chalons en aankomst gepland in Troyes. Deze plaatsen zijn ook goed te zien op het kaartje met de titel "Route Frankrijk". Klik op het plaatje voor een vergroting en de andere foto's.

Wij lezen graag je reactie, dat kan als je hieronder klikt op "comments"

De eerste drie dagen

Bedankt voor het uitzwaaien op zondag!
Na een uitzwaaien en morele ondersteuning van familie en bekenden vingen we de tocht aan onder donkere omstandigheden. Het zal wel zo zijn dat hoe korter we bij ons doel komen ook de hemel boven ons helder wordt. Dit is een pelgrims wens....

Eerste dag: donkere wolken en overnacht in Geleen
Zondag werd onze tocht menigmaal verstoord door de verkeerde weergoden. Na de eerste stop en gastvrij onthaal bij Bart’s nicht in Munster Geleen hebben de tocht vervolgd weerdom onder donkere wolken.

Ook hebben we de eerste beproevingen van pelgrims doorstaan door alle last tot de laatste meter mee de bergen op te sleuren.

Tweede dag tot aan Vielsalm
Het vinden van een slaapgelegenheid op maandagavond was moeilijker dan verwacht, dit koste extra kilometers en tijd. Buiten de route hebben we uiteindelijk een hotel in Vielsalm gevonden: een geschenk uit de hemel. Goed gegeten en goed geslapen.

Derde dag: frisjes doch droog, tot Orval
Met frisse moed - zoals het weer - begonnen we dinsdag aan de derde dag.
Frisjes doch droog, veel klimmen en dalen, mooie vergezichten, dikbillen tussen de dartelende koetjes gaven ons een memorabele blik van de wereld waarin we leven.

Het doel voor deze dag was een goddelijk onderkomen in de Abdij van Orval. Wederom waren we niet de gelukkigen: we werden als pelgrims doorgestuurd naar verderop.

We zitten nu in een warme herberg en hebben goed gegeten.

Zouden ze het halen?

Zadel
Originally uploaded by Bart en Jan.

Geleen is gehaald zondagavond! Maar gaan ze uiteindelijk Santiago de Compostela halen?

De achterban heeft er alle vertrouwen in!
Als ze maar niet te veel last van zadelpijn zullen gaan krijgen natuurlijk....

Via het commentaar kunnen vanaf nu de weddenschappen worden afgesloten.

Als de kat van huis is....

als_de_kat_van_huis_is
Originally uploaded by Bart en Jan.

De vrouwen proosten op een succesvolle fietstocht van de mannen...

High Five

vertrekvanafmaxend
Originally uploaded by Bart en Jan.

Vertrek uit Nisseroi

bordnistelrode
Originally uploaded by Bart en Jan.

Op zondagochtend 8 mei 2005 zijn Bart en Jan vertrokken uit Nistelrode. Eerst vanaf Donzel, daarna vanaf de Loo en daarna vanaf de Maxend, waar deze foto is genomen. Iedereen wenst de stoere mannen veel geluk en succes! Andere foto's zijn te zien via de link rechts op de website (fotowebsite www.flickr.com)

1e etappe

1 etappe
Originally uploaded by Bart en Jan onderweg naar Compostela.

Bij Maria 23-04

Bij Maria 23-04
Originally uploaded by Bart en Jan onderweg naar Compostela.

Route Frankrijk

Route Frankrijk
Originally uploaded by Bart en Jan onderweg naar Compostela.

Route Spanje

Route Spanje
Originally uploaded by Bart en Jan onderweg naar Compostela.

Gestart op 13 maart 2005

De eer van het eerste bericht gaat naar Derk (zoon van Jan). Die vroeg hoe de mannen van plan waren om het thuisfront op de hoogte te houden van alle belevenissen onderweg naar Compostela. Liefst af en toe een fotootje doorsturen wat ze onderweg hebben gemaakt. Dat kan tegenwoordig via een weblog: een dagboekje in logboekvorm op internet.

De website van Bart en Jan is www.nistelrode.blogspot.com en het emailadres is bart.en.jan@gmail.com.