do 26 van Berdun naar Pointe La Reina

Op 26 mei van Berdun naar Pointe la Reina. Heel vroeg vertrekken ging niet, want ze beginnen hier pas om 8.00 uur. Maar toen kregen we ook een vorstelijk ontbijt! Vlak vóór het dorp Pointe la Reina staat er een Nederlandse bestelwagen langs de kant. Even stoppen. Is de verzorgingswagen van een groep fietsers uit de omgeving van Weert. Even wat kletsen, we krijgen een blikje drinken en een appel aangeboden en gaan weer verder.

We zijn aangekomen in Puente la Reina. Dat is ongeveer 20 km ten zuidwesten van Pamplona.

105 km onder de wielen door en nog steeds in een heuvelachtig terrein. Vanmorgen vroeg vertrokken uit Berdun met lekker fietsweer. De rit van donderdag ging veel over een provinciale hoofdweg doch goed om te fietsen. In Spanje hebben we de helmen op. De gieren blijven boven ons zwerven. Ik denk dat er wel eens een pelgrim bezwijkt want deze dieren moeten ook ergens van leven.


Aangekomen in Pointe La Reina was het eerste hotel vol. Het tweede hotel had alleen dubbele bedden. Twee kamers met ieder een bed zou te duur zijn. Tenslotte vonden we een speciale pelgrimsherberg (Auberge of Refugio in het spaans) en daar was nog wel plaats. Een echte sobere bedevaartgangers overnachtingsplek. Bedden 2 hoog en vermoedelijk vannacht zo’n 30 personen op de kamer. De ramen staan gelukkig open want de wandelschoenen en fietskleding verspreiden niet de wenselijke geur.

Tegelijkertijd zien we weer een Nijmeegse fietser, die we de derde dag in Belgie ook al tegengekomen waren. Jan was zijn naam en hij had een metgezel gevonden onderweg: Hendrik uit Friesland. Jan ging in zijn tentje slapen en Hendrik ging in de herberg slapen. We kwamen terecht in zaal 9, (de andere 8 zalen waren al bezet) naast Hendrik. Een zaal met 16 stapelbedden, weinig ruimte voor je spullen. Wel schone toiletten en douches, maar erg druk met 100 pelgrims, meest lopers, bij elkaar.
Statistisch gezien is de kans groot dat wanner je met 14 man op een kamer ligt er altijd wel een paar snurkers bij zijn.
En ja de statistieken kloppen. Dus oordoppen in en trachten te slapen.
Gelukkig geen mensen met zweetvoeten.
Om 9.00 s’avonds is het toiletpapier al op. S’morgens moet je wachten voor de w.c. Ik heb graag een plank in een kast o.i.d. om mijn spullen bij de hand te hebben. Kortom, dit is niets voor ons. Leuk om het een keer mee te maken, maar we gaan in het vervolg toch maar liever in hotelletjes. Na het douchen ging Bart wat rusten en ik ging in mijn Amstelbier fietsshirt nog wat in de stad kijken. Kom ik eerst op straat die 2 verregende Nederlanders uit Nay tegen. Kom ik daarna langs een terrasje, waar die groep van ongeveer 10 man uit Weert zit. Hé Amstelbier, jij komt ook uit Nederland! Waar kom je vandaan ? Uit Nistelrode. He zegt er een, jij bent toch niet Jan van Amstel. Is het Jo Knoups, een collega van het architectenbureau, waar we 25 jaar geleden werkten. Hij is toen daarna is hij voor zichzelf begonnen en heb hem nog een aantal malen gezien bij bezoek van HTS praktikanten op zijn bureau. Te veel gedronken.