Aangekomen in Burgos. Het is weekend en druk in de hotels. In de receptie van dat hotel wat ook vol zat, lopen Chris en Lianne me tegemoet, die net de laatste kamer hebben geboekt !! Het derde hotel is ook vol, maar ernaast is nog wel een pension. Gesloten deur, belknop met “pension op de 2e verdieping” aangebeld. Microfoon aan de deuir. Zegt dat er nog wel plaats is. Naar boven dus. Mooie natuursteenbeklede hal en trap naar 1e verdieping. Naar 2e verdieping een wat oudere terrazzo (voor niet bouwkundigen: dat spul waar ze vroeger aanrechtbladen van maakten) trap. Oude donkerbruine deur met “pension”. Oud vrouwtje doet open. Ouderwets en verveloos interieur met plastic fauteuils in de kleine entreehal. Kamer met dubbel bed, maar er kan een bed naast gezet worden. Aftands interieur, weinig ruimte, lekkende wastafel, etc. etc. We hebben gee zin om verder te zoeken en nemen deze kamer. De ”fietsenstalling” is in de entree, de fietsen dus 2 trappen omhoog sjouwen. (maar ja ik heb wel zwaardere lasten trappen opgezeuld, tijdens een van de vele verhuizingen van mijn kinderen). Bart heeft van die zuignapjes voor tegen het glas, om zijn kleren te drogen te hangen en wil die ook tegen het glas van de rammelende buitendeuren van de kamer bevestigen. Doe dat nou niet jongen, straks breekt die ruit of valt die hele ruit uit de sponningen. Mooie stad Burgos. Lekker paella gegeten. Zondagmorgen regen. Na de regen de stad in. En hoe pakken de mede-pelgrims nou zo'n reis aan? Een zekere Jan uit Nijmegen heeft wel een mooi verhaal. Hij ziet er niet uit: gewone chique leren schoenen aan z'n voeten. Buikje, kromme rug, nog krommer dan die van mij (JvA, red.), petje. En hij ziet graag af: slaapt altijd in zijn tentje, zijn natte kleren legt hij in zijn tentje naast zich neer en trekt hij de volgende morgen weer aan. Als hij niet op een camping terecht kan, slaapt hij bij een boer in het weiland. Kan ie dus niet douchen en wordt de volgende morgen om 6 uur weggejaagd, want de boer moet zijn gras gaan maaien. Pakt elke morgen zijn dan nog natte, en dus zwaardere, tentje in en gaat verder. “Dat is toch leuk, dat hoort er allemaal bij” zegt ie. Ieder zijn meug.

Dan een fietser op de terugweg (!) in San Juan de la Pena. In een moordend tempo: heen en terug in 6 weken: 150 km per dag, van 's morgens 9 tot 's avonds 9 op de fiets met 40 kg bepakking...
In Moissac hebben we een zekere Chris en Lianne ontmoet. Kwamen we de volgende dag onderweg weer tegen.

Het weer is goed. 2 dagen eigenlijk te heet. Zaterdag bewolkt en koeler. Burgos ligt op 1000m hoogte en is ook koeler. Meestal de wind in de rug gehad.

Met de regen hebben we geluk gehad, is onze indruk. Vorige week zondag in Nay regende het toen wij een rustdag hadden genomen. Andere reizigers hebben we veel horen klagen over het slechte weer van die dag. En deze zondag doen we weer een rustdag en wat zien we zondagochtend als we uit het raam kijken........ juist: regen !!

Ons reisboekje heet: “Langs oude wegen” en volgt de route, die de pelgrimgangers al vele eeuwen lang maakten. Inmiddels zijn er nieuwe en betere wegen aangelegd en als er een stuk komt met slechte wegen, dan pakken wij toch gewoon de grotere en betere weg. Op deze manier missen we wel een paar plaatsen, waar een of ander monument uit de historie van de pelgrimsroute staat. Maar we hoeven niet álle kerken te zien, we hoeven ook niet álle beelden van de heilige Sjaak te zien.....